Een dozijn goudstaven ter waarde van 300.000 florijnen.
Onze reservekas is weg, Baru.
Rademaeckers houdt voorlopig de lippen stijf op elkaar geklemd...
maar onze Poelier krijgt zijn tong wel los.
Slappe rotzak. Godverdomme.
Hier staat dat jij Emiel Embo vermoord hebt.
Jij weet niet wat er daar gebeurd is.
Er is mij gevraagd om uit te kijken naar een zekere Héloïse Embo.
Als jij haar binnen de twee dagen vindt...
dan benoem ik je voorgoed tot de nieuwe baas van De Floeren Aap.
Hier, zie. De nieuwe baas van De Floeren.
Wat is uw diagnose dan? - De duivel in het lichaam.
Is dat nodig?
Een grondige zuivering is de enige kans voor Héloïse.
Ze wil de moordenaar van haar broer niet meer zien.
Ik wil de eer hebben om hem zelf af te maken.
Tincke? - Ik breng zijn kop...
naar de hoeve in een aardappelzak.
Spanjol, knal die klootzak naar de middeleeuwen.
Tien procent en je wandelt hier levend naar buiten. Graag of niet.
Was je Jan de Lichte niet op het spoor?
Ik wil er wel iets voor in de plaats. Een pruik.
Isabel Mestdagh.
Geeft u dan echt niks om hen? - Nee.
Als ik Jan de Lichte arresteer...
dan ondertekent Coffijn haar vrijlating en mijn promotie in het stadsbestuur.
Ik wil weten waar hij de nacht doorbrengt. - Het bohemerkamp.
De hele nacht.
Emiel?
Emiel.
Goed, we vallen er vannacht nog binnen en we steken er alles in de fik.
Tenten, karren, beesten, alles.
Goed?
En wat levert ons dat eigenlijk op?
Jan is verraden. Gaan we dat zomaar laten passeren of wat?
Die bohemers hebben niets misdaan. Ze staan aan onze kant.
Schoentjes, waar hebben ze die dan gepakt?
Bij die zigeuners of niet? Moet ik er een tekening bij maken?
Kom, wie doet er mee?
Wie wist er eigenlijk allemaal waar Jan was?
De zigeuners. - Jij.
En... - Wat?
Tincke heeft Jan niet verraden, Meyvis.
Tincke niet, nee.
Maar... - Wat wil je zeggen misschien? Hè?
Tincke. - Nee, nee, kom.
Je vriendinnetje.
Die is zomaar toevallig verdwenen, of wat?
Je durft wel, hè, vetzak? Anne-Marie heeft hier niks mee te maken.
Waar is ze dan?
Boven. In mijn bed.
Ga haar dan halen.
Hier, zie. Jullie tweeën.
We moeten aan hetzelfde touw trekken, hè. Hebben we dan niks geleerd van Jan?
Luister goed, alle drie. Ik ga morgenvroeg verhaal halen bij die bruine apen.
En wie wil, gaat mee. En de rest...
wil ik van mijn leven niet meer zien. Begrepen?
En nu naar buiten allemaal.
Kom, maak dat je weg bent. Dit is mijn kot.
Ik heb gewacht, zoals u gevraagd heeft.
Jan de Lichte, luis in de pels van Baru.
Moordenaar, deserteur, bendeleider van het tuig dat de postkoets heeft overvallen.
Opstoker van al dat onheil dat uit de bossen komt.
Maar als ik u zo zie hangen, vind ik dat een beetje overdreven, moet ik zeggen.
En moest het zelfs zo zijn...
zouden wij daar niet om geven. Nietwaar, Benoit?
Nee. - Die Baru heeft zo veel ambitie.
En daarom dicht hij u al die kwaliteiten toe. Voor zijn eer en voor zijn glorie.
En voor zijn pruik.
Ja, en voor zijn pruik. Helemaal waar, Benoit.
Waar het voor mij om draait, Jan de Lichte...
is het verhinderen van het werk aan de weg...
het opjutten van brave, hardwerkende bannelingen.
En dat is de enige reden...
waarom je kapotte lijf straks aan een touw zal hangen.
Niemand komt aan mijn weg.
Je bent te laat.
De IJzeren is dood.
En je weg kan zelfs de nieuwe baas van de compagnie niets schelen.
Dus of ik nu dood ben of niet, er zal toch niks veranderen.
Dus hang mij maar op. Tien keer als het moet.
Poelier, begin maar.
Dit moet jij oplossen.
Burgemeester... - Ik kan toch niet alles doen?
Heer Baru, welkom.
Als ik u nog ergens mee van dienst kan zijn...
Wij blijven niet lang.
O, Magda, voor ik het vergeet...
heeft u er nog aan gedacht om een bekwame chaperonne te voorzien?
Voor uw... Wat waren ze nou?
Mijn nichtjes. - Ja.
Die overkomen uit Gent.
Mijn broer is ernstig ziek...
en ik ga mij de komende tijd zelf over zijn dochters ontfermen.
Maar...
ik wil niet dat de mensen vreemde gedachten gaan krijgen.
Nee, ik vind wel iemand voor u, meneer Baru.
Heer Simon...
Jullie zijn hier al snel.
Wij komen onze condoleances aanbieden. De samenwerking met IJzeren Simon was...
Het is goed dat hij dood is.
Als u het zegt.
De burgemeester drong erop aan om zijn innige deelneming over te maken.
En hij rekent erop... - De burgemeester.
De IJzeren kan jullie niks schelen.
Je bent hier omdat je bang bent voor jullie weg.
Dat is een gebaar van respect en van vertrouwen.
Die weg is inderdaad belangrijk, maar voor ons allemaal.
Het zal u wellicht ook interesseren dat wij Jan de Lichte hebben opgepakt.
De burgemeester gaat ervan uit dat de terechtstelling van De Lichte...
die bannelingen de mond zal snoeren...
en dat het werk niet meer zal worden verstoord.
Je hebt geluk. Ik had een overeenkomst met iemand anders...
maar nu dus weer met jou.
Onder dezelfde voorwaarden als met De IJzeren?
Als het goed genoeg was voor De IJzeren, is het goed genoeg voor De Schele.
Maak nu dat je wegkomt.
Tincke, De Schele is hier.
Niet met mij, maat. Afspraken zijn afspraken.
Stop dat weg. Straks schiet er niemand meer.
Luister. Het is niet omdat Jan vastzit, dat dat kot weer van jou is, trol.
Je bent te nerveus, Tincke.
Ik hou mij aan de afspraken. Dit blijft allemaal van jou.
Stop dat nu weg.
Neem jij die mannen echt overal mee naartoe?
Jij moet wat minder van die troep roken.
Het is van de zotte dat Jan vastzit. We waren net zo goed bezig.
Maar daar kan ik je niet mee helpen.
Belangenvermenging. Dat snap je wel.
En de bannelingen?
Weer aan het werk. Ik heb veel onkosten.
Eens een klootzak, altijd een klootzak, Schele.
Een klootzak met wie je moet samenwerken.
Je hebt nog even voor ze dat touw om zijn nek hangen.
Jij bent de grote man nu. Bewijs het.
Beste baljuw Jean-Philippe Baru...
wij hebben vandaag de eer om u te aanvaarden als lid van de gemeenteraad.
Als schepen hebt u het voorrecht om de pruik te dragen.
Kom dichterbij.
Gefeliciteerd, Philippe. - Bedankt.
Burgemeester, geachte aanwezigen, ik dank u voor uw erkenning.
Ik zal u zeker niet teleurstellen.
Ik voel me alsof ik mijn bestemming bereikt heb. Dank u.
Beste vrienden, ik zou graag een glas heffen op de man van het moment.
De held van het moment.
Hij heeft de vooruitgang van onze stad bewaakt. En ik dank u daarvoor. Proost.
Goed. Kom op, pak een glas.
Bevalt de nieuwe woning u? Ik hoop dat de inrichting een beetje naar uw smaak is...
want uw voorganger, Rademaeckers, die heeft er een heel fortuin aan besteed.
De patriciërswoning bevalt me ten zeerste, alleen de schilderijen minder.
Gooi maar in de kelder, of steek er de haard mee aan.
Kan me niet schelen. Vernis brandt goed, zeggen ze.
Heeft Jan de Lichte al iets bekend?
Er valt niets te bekennen, Baru. Hij is de gezochte moordenaar.
Hij heeft nu ook nog de heer Simon doodgeschoten, schijnt het. Maar ja...
De Poelier houdt zich goed met hem bezig tot hij aan dat koord hangt.
Ik ben er niet gerust op.
Ze zullen dit niet zomaar laten passeren. Ze zullen zich organiseren en...
er zullen nieuwe figuren opstaan.
In de bossen, Baru, zal de normale gang van zaken zich hervatten.
De wolven vreten elkaar op...
en de bannelingen werken gewoon verder aan mijn grote weg.
En als er toch, zoals u beweert, een nieuw figuur zou opstaan...
dan reken ik op u, Baru.
U hebt nu toch uw pruik.
Benoit.
Je zat er goed naast met je voorspelling.
'Het wordt een goed en voorspoedig jaar.'
Het is niet waar, Wijsheid. - Voorspoedig, mijn kloten.
Je hebt allemaal gelijk. Ik heb er toen over gelogen.
Als ik je zou vertellen wat ik echt heb gezien, dan zou je wit wegtrekken.
Probeer toch maar.
Apocalyps. Verraad.
En als het waar is wat ik toen heb gezien, dan zijn ze nog niet klaar met ons.
Er zal niet gerust worden voor wij allemaal onder de grond liggen.
Ik als eerste.
We kunnen alleen maar hopen dat het allemaal flauwekul was.
En?
Dikke ellende?
Wat doen we?
Ons naar de kloten zuipen en met z'n allen in een hoekje liggen janken?
Heb je een beter voorstel, Tincke?
Ja. En ik heb een plan ook. - Je gaat hier niemand vinden...
die met jou die zigeuners in elkaar ramt.
Die zigeuners slaan we later wel in elkaar. Eerst gaan we Jan redden.
Je hebt te veel aan je witte vergif gezeten, Tincke.
Als we Jan ooit nog willen zien, levend en wel, hebben we nog één kans...
en dat is morgen op dat schavot. We gaan hem lossnijden, mannen.
De stadswacht zal daar staan, hè. - Ja.
Ze zullen ons zien komen aan de stadspoort.
Een bende gewapende bannelingen. - Ik heb toch gezegd dat ik een plan heb.
Kom.
Wat een prachtig stel.
De trots van de parochie. Nietwaar, eerwaarde Pycke?
Het zal een dag worden die de stad niet zomaar vergeet.
Eindelijk. De liefde die nog eens triomfeert over de dood.
Op de ene dag sterft een zondaar op het schavot...
op de andere wordt de hoop geboren in het huis van God.
Wie wordt er terechtgesteld?
Het is niemand die u kent, Héloïse. - Ik zou toch zweren dat u...
Ik wilde niet dat u zich nog meer zorgen hoefde te maken.
U heeft al zo veel aan het hoofd gehad. - Wie wordt er terechtgesteld?
Jan de Lichte.
Ik wilde niet dat... - Hij verdient het.
Excuseer, meneer Baru.
De heer Van de Woestyne. - Laat hem maar binnen.
Meneer Baru.
Van de Woestyne, directeur van het weeshuis Stella Maris.
Herinnert u zich mij? - Hoe kan ik u vergeten?
Het lijkt wel gisteren toen u fris gewassen arriveerde uit Gent.
Ik ben nog altijd fris gewassen, Van de Woestyne.
Ik niet.
Deze stad blijft kleven aan mijn vel als een vuil vod.
Goed, ter zake? - Ja, ja, natuurlijk.
Isabel?
Ze is uiteraard grondig gewassen...
en men heeft mij verzekerd dat ze vrij is van schurft en ander ongedierte...
dat ons weeshuis weleens durft te plagen.
Een gezonde bloem.
U mag gaan.
Uw zus is boven, denk ik.
Ze zal u wel willen zien. - Belle.
Belle.
Nu laat ik je niet meer gaan, hoor.
Dank u, meneer Baru.
Godverdomme.
Durf je niet, lafaards?
Heks.
In je kwade oog. - Zonder Jan ben je niks, hè?
Meneer Baru.
Dit is mevrouw Van Roy, die u vroeg voor uw nichtjes.
Mevrouw is een van de beste opvoedsters in de stad.
Zeer goed. En u kan hier intrekken? - Zoals u wilt, meneer.
De tweede verdieping is voor u en voor de jongedames.
U kleedt ze aan en geeft ze les. Ze hebben wel achterstand opgelopen in onderwijs.
Goed, u zorgt dat ze niks tekortkomen.
En als de jongedames naar buiten willen gaan...
dan vergezelt u hen te allen tijde als hun chaperonne.
O, natuurlijk, meneer. - Ik dank u.
Ik zal eens naar de meisjes gaan kijken. Wat waren hun namen, meneer?
Isabel is de kleinste en Anne-Marie.
Anne-Marie. - Ja.
Ja.
Anne-Marie? Zoals uw contact in de bossen?
U stelt een goede daad, meneer. Wat voorafging, dat heeft geen belang.
Wat betreft hun kleding... Ik heb twee jurken meegenomen.
Maar ik vrees dat de maten niet goed zijn.
Ze zullen nog aangepast moeten worden.
Maar mevrouw Van Roy kan ze altijd verstellen.
Wat zou ik doen zonder u, Magda?
Mag ik?
Ja.
Ik zal 'm morgen laten stomen. - Ja.
Ja.
We mogen naar binnen, alleen om die vaten af te geven.
Maar elke banneling die na zonsondergang nog in de stad rondloopt...
wordt opgehangen. Samen met Jan.
Klootzakken. - Kom.
Baljuw.
Ik zou hem een uurtje laten rusten. Anders haalt hij het niet tot morgen.
Haal hem er maar af.
Breng schoon water en iets om te eten. - Ja.
Ik ben Jean-Philippe Baru. Ik ben de baljuw.
Wat heeft u met het goud gedaan?
Het goud van in de postkoets? - Ik heb het niet.
En het geld was snel verdeeld.
Ik heb ervan gehoord. Dat u vrijgevig bent.
U hebt compassie met de sukkelaars in het bos.
U bent zelfs zo brutaal geweest om het werk aan de weg te laten stilleggen.
Het zal u verbazen, maar ik begrijp waar u naartoe wil.
Alleen zijn uw methodes onaanvaardbaar.
Verandering gaat traag en komt van binnenuit.
Zolang de burgemeester blijft zitten, verandert er niks.
Op het einde van de dag bent u nog steeds een moordenaar.
U zult terechtstaan voor de moord op Emiel Embo.
En daarmee zal de familie tenminste de gemoedsrust krijgen...
die u ze zo botweg ontnam.
Ik zal ervoor pleiten dat de martelingen worden stopgezet...
maar het is Coffijn die erover beslist.
Doet u alles wat Coffijn vraagt?
Proficiat met uw pruik.
Die heeft u verdiend.
Al eens gedacht hoe wij hier morgen wegkomen?
Het ziet hier zwart van het volk. - We schieten ons een weg naar buiten.
En als ze de poort sluiten? - Dat zien we dan wel.
Tincke, we hebben meer mensen nodig.
Je kunt het aan de bohemers vragen.
Doe wat je niet laten kunt.
We hebben mensen nodig. - Waarvoor?
Om uit de stad te raken.
Mag ik even kijken, meneer Baru? - Ja, tuurlijk.
Is er iets? - Nee, niks.
Goedenacht, meneer Baru. Mevrouw Van Roy. Isabel, kom.
Je moet je wel belangrijk voelen...
als de burgemeester je twee keer op één dag komt bezoeken.
Denk jij nu echt dat jij mijn stad op zijn kop kunt zetten?
Dat jij met je bende onnozelaars mijn kermis kunt verstoren, alles opblazen...
en er nog mee wegkomen ook? Denk je dat nu echt?
We zouden u nu hier voor mijn ogen moeten ophangen. Weet je dat?
Dat gaan we doen. We hangen hem nu op. Hier.
Haal de Poelier uit zijn bed. - Heer burgemeester, dat is onmogelijk.
Wat? - Dat is onmogelijk. Er zijn...
Wat? Procedures? - Ja.
Wetten? Weet je wat, Baru?
Ik maak hier de wet en als ik zeg dat Jan de Lichte nu hier wordt opgehangen...
dan doen wij dat.
Haal de Poelier uit zijn bed.
God, laat Uw eeuwige barmhartigheid neerdalen op deze zondaar...
en verlos hem uit zijn lijden...
zodat hij geborgenheid mag vinden in Uw tedere schoot.
Al betwijfel ik dat.
We zouden de ophanging kunnen uitstellen tot...
Hang hem hoog genoeg op, zodat zijn nek breekt.
Ik doe mijn best, meneer de burgemeester, gezien de omstandigheden.
Hang mij op zoveel als je wilt...
maar er zullen anderen opstaan.
Ons kun je niet tegenhouden. Wij worden alleen maar sterker.
Dag na dag.
We zullen u platlopen...
uw huizen in brand steken...
uw onrechtvaardigheid omverwerpen...
en u van uw troon stoten.
Hij predikt zijn eigen revolutie. Hij wil ons allemaal in de afgrond.
Ja? Duizend jaar hebben wij gestreefd naar beschaving...
naar eer, naar edelmoedigheid, naar zuiverheid.
Denk je nu echt dat we dat allemaal te grabbel gooien...
voor uw barbaarsheid, voor uw beestachtigheden?
Hang hem op, zodat hij kan voelen wat we denken over dat soort mensen.
Ik vervloek jullie alle drie. U, Coffijn, die de ongelijke wetten maakt.
En u, Pycke, die ze verkoopt als het woord van God.
En u, Baru, die ze laf ten uitvoer brengt.
Hang hem op.
Waarom zijn die poorten dicht? - De kermis is afgelast.
Dus Jan de Lichte wordt vandaag niet opgehangen?
Hij is vannacht al opgeknoopt.
Ze zeggen dat Jan probeerde te vluchten.
Dat ze hem daarom vannacht hebben opgehangen.
Hé. Doe die poort open.
Doe godverdomme die poort open.
Weg, weg.
Vagenende.
Help mij.
Niet zo rap, schat. Verleiding, dat is wat ik wil zien.
Morgen zal deken Pycke ons verloven.
Ik heb naar u verlangd vanaf de eerste dag dat ik u zag.
Nu is het 't moment om je waren te laten zien.
Noem uw prijs.
Het is geen toeval dat u hier vandaag bent aangekomen.
Ik ga voor deze.
Als het wroet in je lever als een kever.
Wat is dit?
Dat is zijn straf omdat hij ons hier allemaal heeft laten stikken.